بیرقدار

فلسفه اعتکاف 

اعتکاف در لغت به معناي «گوشه نشين شدن و گوشه نشيني براي عبادت» است و در اصطلاح، عبارت است از ماندن حداقل سه روز در مسجد جامع شهر يا مساجد چهارگانه؛

 از قرآن کريم فهميده مي شود که اعتکاف در زمان حضرت ابراهيم (ع) مرسوم بوده است.

و دين اسلام اعتکاف را با شرايطي خاص مطرح کرد و انجام آن را به مسلمانان سفارش نمود. پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) همه ساله در دهه آخر ماه رمضان اعتکاف مي کرد.
اين اعتکاف بيشتر در ايام البيض (ایام نورانی)؛ يعني سيزدهم تا پانزدهم ماه رجب، همراه با اعمال ام داوود انجام مي شود. سه روز اعتکاف در مسجد الحرام و ده روز آخر ماه مبارک رمضان نيز توصيه شده است.

فوايد اعتکاف:

·         ايجاد زمينه مناسب براي انديشيدن و تعقل: شخص معتکف در مدت زمان اقامت خود در مسجد و بريدن از محيط پرهياهوي زندگي، فرصتي مي بايد که گذشته ي خود را مرور و نقاط مثبت و منفي اش را ارزيابي کند.

·         فراهم آوردن زمينه ي توبه و بازگشت: گاهي مشغله هاي زياد زندگي و مشکلات آن، ما را از خودمان غافل مي کند و فرصت ارزيابي و جبران عملکرد گذشته را از ما مي گيرد؛ اعتکاف اين فرصت را در اختيار مي گذارد تا به جبران نقايص و ضعف هاي خود بپردازيم و توبه کنيم.

·         فراهم شدن فرصت براي نيايش، نماز و تلاوت قرآن: در حقيقت مدت زمان اعتکاف، فرصتي است کوتاه براي محاسبه نفس و خودسازي که انسان را از حاکميت عادت ها و اشتغالات معمول زندگي آزاد ساخته و به جبران کاستي ها وادار کند.